Benim adım olur musun?

Written By: Genç Öğrenci - Ağu• 14•13

Your ads will be inserted here by

Easy Plugin for AdSense.

Please go to the plugin admin page to
Paste your ad code OR
Suppress this ad slot.

UNIVERSITE OGRENCILERINE ISARET DILI EGITIMI

Benim bir adım yok.
Çünkü adımı hiç duymadım bugüne kadar. Sizin bir adınız varsa size onunla seslenildiği içindir. Adımızla seslenilmediği bu dünyada hiç var olmadık biz. Bir boşluktan geldik, bir boşlukta yaşadık ve bir boşluğa gideceğiz. Hayattaki adaletsizliklerin en zalimi olarak annemin ‘kızım’ demesini, sevebileceğim adamın ‘sevgilim’ demesini hiç duyamayacağımı bilerek yaşıyorum. Kalbimin atışını bile duyamıyorum. Sahi sizce ben yaşıyor muyum? Benim bir adım yok.
Sabahları marşlar ve andımızı söyleyerek gittiğim bir okulum hiç olmadı. Hiçbir arkadaşımla kavga edemedim avazım çıktığı kadar. Küfür de edemedim, içimdeki isyanlar ne kadar büyüse de, kocaman olsa da.

Öğretmeninin azarlarını işitemeyeceği için üzülen bir öğrenci hayal edebilir misiniz? Etmenize gerek yok, o bendim. İsterdim ki öğretmenim bana bağırsın, çağırsın, kulağımı çeksin, neden ödevimi yapmadın diye bana kızgınlıkla sıfır versin. Ne kadar çok isterdim bunları ve ‘Elektriklerimiz kesikti öğretmenim.’ yalanını sinsi bir hınzırlıkla söylemeyi.
Benim bir adım yok.
Sabahları koşarak gidip bakkala ‘Bir ekmek verir misin amca, bir de üç yumurta.’ diyemedim hiç. Elimde yazılı bir kâğıtla gittiğim bakkalda, kasapta, kırtasiyede hep acıyan gözlerin eşliğinde alışveriş yaptım. Bir süre sonra kanıksayan ve umarsızlaşan bakışların altında… Komşudan hiçbir zaman ‘bir bardak şeker, bir yakımlık kibrit, bir yemeklik tuz’ da isteyemedim. Arkadaşlarımızla sözleşip mahallenin başıboş ağaçlarından elma da aşıramadım, ‘ebe’ ‘sobe’ diye bağıra bağıra oyun da oynayamadım.
Benim bir adım yok.
Kaldırımlarda yürürken, dolmuşta para uzatırken, vapur sırasında itiş kakış arasında kalmışken, banka kuyruğunda numaram anons edilmesine rağmen ben hâlâ duyamamışken hiç adım olmadı. Hiç seslenenim olmadı.

Hiç seslenmedim dünyaya. ‘Ne kadar güzelsin dünya kardeş’ diye tempo tutamadım hiçbir şarkıya. Islık çalıp seslenemedim önümden geçen hiçbir tanıdığıma. Ne bir kuş sesi duydum, ne bir fren sesi önüme aniden çıkıveren arabadan.
Benim bir adım yok.
Ama istersen sen benim adım olabilirsin. Dış dünyayı olmasa da iç dünyanın bütün seslerini duyduğumu bilirsen olur. Bir çiçeğin açarkenki gülümsemesini duyduğumu bil yeter. Güneşin merhabasını aldığımı, rüzgârın selamına karşılık verdiğimi bilirsen benim bir adım olur. Acıyarak değil dostlukla yanı başımda yürürsen, duymam gerektiğinde bana işaret edersen, işitmeyeceğimi bile bile ismimle seslenirsen benim bir adım olur. Ben sadece senin dudağını değil yüreğini de okurum, gözlerini de, ellerini de… Sen seversen beni, aşkın alfabesiyle okurum ben seni.
Benim adım olur musun?

Not: Bu yazı tüm işitme engellilere ithaf edilmiştir.

 

Adem Özbay

www.gencogrenci.gencgelisim.com

Bir önceki yazımız olan İlk Kurşunu Kendine Sıkmak başlıklı makalemizde çuvaldızı kendine batırmak, İlk Kurşunu Kendine Sıkmak ve sorumluluğu almak hakkında bilgiler verilmektedir.

Share

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir